ميدانيم كه كشتي بر گل نشسته حضرت نوح در كوههاي آغري در شرق تركيه در مرز كنوني ايران و آذربايجان و تركيه در سال 1959 توسط خلباني ترك كه براي نقشه برداري در منطقه پرواز ميكرد در ارتفاع تقريبي 1800 متر از سطح درياهاي آزاد يافت شد و چند سال بعد در اثر زلزله تا حد زيادي از دل زمين بيرون آمد و تحقيقات زيادي نيز بر روي آن انجام شده است. تا اينجا مساله ارتباطي به نخجوان ندارد. اما وقتي بحث قران كريم در خصوص ايجاد درياچه در اثر بارش شبانه روزي و بالا رفتن كشتي نوح مطرح ميشود و تحقيقات مورخ بزرگ استاد ناصر پور پيرار در خصوص اينكه، تنها تركيه كنوني، پتانسيل تبديل شدن به درياچه در اثر بارندگي را دارد در كنار هم قرار ميگيرند و وقتي در نقشه منطقه نگاهي كنيم متوجه ميشويم كه حضرت نوح براي پياده شدن از كشتي و رفتن در خشكي فقط به طرف نخجوان ميتوانست برود زيرا در سمت جنوب و غرب و شمال كوه آغري درياچه اي از آب باران ايجاد شده بود و لذا اين منطقه قدمگاه نوح يا به تركي "نوح چيخان" يا نوخجوان نام گرفت. البته بنده ساليان زيادي به دنبال معني كلمه نخجوان بودم كه در يك سفر به نخجوان و زيارت مرقد حضرت نوح (ع) در آنجا از خادم مرقد كه خانمي محجبه بود سوال كردم و ايشان كلمه "نوح چيخان" را بر زبان آورد و من هرچه در خصوص داستان كشتي نوح به ايشان توضيح دادم قبول نكرد اما آن سوال هميشگي در ذهنم حل شد.
البته افسانه اي هست كه "ترك" يكي از پسران حضرت نوح بوده و من قبلا آنرا خرافات ميپنداشتم ولي شايد دور از حقيقت نباشد.